A-didactische activiteit

Afgelopen maandag was ik bij een scholingsdag over onderzoekend wiskunde leren. De workshopgevers vinden dat wiskundelessen te vaak gebaseerd zijn op het eindeloos kopiëren van technieken die een docent voordoet wanneer hij een wiskundig probleem oplost.

De workshopgevers hebben daarom een aantal opdrachten ontwikkeld, waarmee leerlingen samen een onderwerp kunnen leren zonder dat de docent het uitlegt. Een mooi voorbeeld is de volgende opdracht waarbij leerlingen leren wat een vergrotingsfactor is.

Opdracht_adidactisch
Links zie je een foto van een figuur. Rechts is deze foto uitgerekt, zodat het lijnstuk dat eerst een afstand van 4 had nu een afstand van 7 heeft.

Bij deze opdracht verdeel je de klas in groepen van zes leerling. Tijdens de eerste vijf minuten moet iedere leerling zelfstandig één van de zes gebieden van het rechterplaatje proberen te tekenen en vervolgens uit te knippen. Na deze vijf minuten krijgt de groep een paar minuten de tijd om te testen of ze allemaal het figuur juist hebben uitgeknipt. Als dat zo is, vormen al hun figuren samen het grote figuur. Bij de meeste groepen verschijnt er echter zo’n soort figuur:

Afbeelding_plus3
Leerlingen hebben de zijden berekend door +3 te doen.

De volgende vraag aan de groepjes is dan ook om samen te onderzoeken hoe groot de gebieden dan wel gemaakt moeten worden, zodat het figuur correct aansluit. Na een tijdje proberen en puzzelen presenteert een groepje die het gelukt is aan de rest hun oplossing. Ik vind dit een hele mooie manier om leerlingen zelf ontdekkend aan het werk te zetten.


Meer informatie over dit project over onderzoekend leren, vind je in dit bestand.